PRIDE - The Fuller Picture van Claire Lefèvre

The Fuller Picture is een performatieve lezing gebaseerd op Claire Lefèvres laatste podiumwerk LOIE (is a fire that cannot be extinguished). In deze low-tech, high-drama versie van de voorstelling verweeft Claire archiefonderzoek met persoonlijke verhalen om aandacht te vestigen op systematische uitwissingen binnen de dansgeschiedenis.

Door haar eigen belichaamde archief te bekijken door de lens van haar ontmoetingen met de lesbische choreografe Loïe Fuller door de jaren heen, beweegt ze zich tussen verliefdheid en ontgoocheling. Met zorg, kritiek en argwaan bevraagt Claire haar performatieve afstamming en onthult ze de heteronormatief rechtgetrokken en witgewassen erfenis van de moderne dans.

Anekdote na anekdote legt ze lagen van (haar) choreografische geschiedenis bloot die hebben bepaald hoe zij zich door de wereld en over een podium beweegt.

The Fuller Picture resoneert ook met het werk van Rik Wouters en zijn muze Nel Wouters. Net zoals Wouters in zijn dansende sculpturen en tekeningen het bewegende lichaam van Nel vastlegde als een bron van vrijheid, vitaliteit en moderniteit, onderzoekt Claire Lefèvre hoe lichamen, bewegingen en de mensen die hen inspireren zichtbaar worden gemaakt — of juist uit de geschiedenis verdwijnen. De dialoog tussen deze artistieke erfenissen nodigt uit tot een herlezing van wie wordt herinnerd, wie wordt afgebeeld en wie de verhalen van de moderne kunst en dans mee vormgeeft.

Biografie

Claire Lefèvre is een femme choreograaf, slapeloze schrijver en liefhebber van reality-tv, momenteel gevestigd in Wenen. In haar podiumwerken ziet ze zichzelf graag als een gastvrouw pur sang, die medewerkers en publiek verwelkomt in kitscherige landschappen waar politiek en poëzie op subtiele wijze met elkaar verweven raken.

Claire schrijft in uiteenlopende vormen, van poëzie tot subsidiedossiers, en flirt daarbij regelmatig met performancekritiek, stand-upcomedy en feministische theorie. Af en toe werkt ze ook als ghostwriter, al is dat vooral vanwege de spookachtige aantrekkingskracht van die functietitel.

Momenteel ontwikkelt ze daarnaast haar praktijk als *performance doula*: een rol die ze bedacht heeft om zorgarbeid binnen het wordingsproces van een voorstelling zichtbaarder te maken en de vaak onzichtbare ondersteuning tijdens het creatieve proces te erkennen.