KMSKA LAAT - Anouk Kellner

Een gedeconstrueerd orgel: ademend organisme van klank en textiel. Een tot de verbeelding sprekende sculptuur. (Ook voor kinderen en families leuk).

Het Airchoir van Anouk Kellner onderzoekt de grenzen tussen het organische en het mechanische, tussen menselijke emotie, ritueel, religie en technologie. Het is een zoektocht naar auditieve en beeldende poëzie, een reflectie op ons verlangen naar verbinding in een steeds technologischer wordende wereld. Tegelijkertijd verwijst het naar ons religieuze verleden: het geeft een nieuwe betekenis aan het eeuwenoude orgel en zoekt naar nieuwe klanktexturen in de pijpen.

Het Airchoir No. 2 speelt op zichzelf als installatie, maar er vinden ook performances plaats.

Tijdens de solo-performances manipuleert Kellner de orgelpijpen met verschillende materialen waardoor nieuwe klanktexturen ontstaan. Via het gebruik van water, papier of ducttape gaan de pijpen brommen en op andere momenten huilen. In deze performances wordt de poëzie van het Airchoir verder uitgediept. Als performer fungeert Kellner als een ‘puppet master’ die het organisme in leven houdt, troost, of juist zijn laatste adem doet uitademen.

Poëzie van empathie en sterfelijkheid is ook verankerd in de religieuze schilderijen van de KMSKA collectie.